Παρακάτω παρατίθενται απόσπασμα από βιογραφικό απόσπασμα που γράφτηκε για τον Γιάννη Νίκου στο έγκυρο site artviews.gr :

Ο Γιάννης Νίκου, σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, από το 1965 ως το 1970, με δασκάλους τους Γ. Μαυροειδή, Ν. Νικολάου  και Γ. Μόραλη στη ζωγραφική και την Έλλη Βοϊλα στο ψηφιδωτό. Εκείνη την περίοδο σπούδασε παράλληλα υποκριτική και σκηνογραφία στη Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου Αθηνών, καθώς και κλασσική κιθάρα. Ασχολήθηκε επίσης με την τοιχογραφία κι έκανε σκηνογραφίες και κοστούμια για θεατρικές παραστάσεις.

Έχει ζήσει και εκθέσει επί χρόνια στο εξωτερικό (Γερμανία και Ιταλία) όπου έχει λάβει επανειλημμένα βραβεύσεις και διακρίσεις.

Το 1982  κατόπιν διαγωνισμού, επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην έκθεση της ΕΟΚ «150 νέοι ζωγράφοι της Κοινότητας». Το 1984, ο Δημήτρης Αρβανίτης παρουσίασε το έργο του Γ.Νίκου στην ταινία «Ο σουρρεαλισμός στην Ελληνική ζωγραφική», που πήρε το α’ βραβείο ταινίας μικρού μήκους στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1985, όταν πια ζει στην Ιταλία, η Νομαρχία της Umbria και το υπουργείο Τουρισμού, τον βραβεύουν για την δουλειά του και το 1987 η Διεθνής Επιτροπή Τέχνης του Lugano του απονέμει τον τίτλο του magister και περιλαμβάνει το έργο του στην ειδική έκδοση «Πρωταγωνιστές της Ιταλικής Τέχνης»

Το 1988 συμμετέχει στην VII Ευρωπαϊκή Biennale στην Ρώμη, όπου του απονέμεται και το βραβείο σχεδίου. Τον ίδιο χρόνο, βραβεύεται στην Γένοβα με ειδικό βραβείο από την UNICEF. Έχει παρουσιάσει ως τώρα το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βρυξέλλες, Μιλάνο, Μπρέσια, Γένοβα, Ρώμη, Τορόντο, Βασιλεία, Παρίσι, Σπολέττο, Τόντι, Ρώμη, Τορίνο, Σαβόνα, Μάλτα, Ν.Υόρκη, Τορόντο, Αμβέρσα και Λευκωσία.

Πολύ συχνά ιστορικά περιοδικά αλλά και ειδικές εκδόσεις με ιστορικά θέματα, χρησιμοποιούν έργα του Γιάννη Νίκου από τον Μυθολογικό και Ιστορικό κύκλο, καθώς στην σύγχρονη ζωγραφική δεν γίνονται πλέον μεγάλα επικά θέματα. Επίσης έργα του από τους διαφορετικούς Κύκλους της δουλειάς του, έχουν χρησιμοποιηθεί σε  συλλεκτικές εκδόσεις νομισμάτων και σε λογοτεχνικές εικονογραφήσεις.

Εκτενείς αναλύσεις και αναφορές για το έργο του Γιάννη Nίκου έχουν γίνει σε Εγκυκλοπαίδειες, Λεξικά και βιβλία Τέχνης, ενώ πίνακες του υπάρχουν σε Μουσεία και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Παρά τις προτάσεις για παραμονή στην Ιταλία ( Γένοβα) όπου ζούσε και διακρινότανε, η αγάπη του για την Ελλάδα, τον έκανε να επιστρέψει και να επιλέξει την Φύση στον Βορρά της Ελλάδας, για να ζει και να ζωγραφίζει, εδώ και πολλά και χρόνια. Δημιούργησε έναν χώρο – πολιτιστική κληρονομιά, που είναι η αφετηρία  και το σημείο αναφοράς, για τις εκθέσεις του και την εκπροσώπηση της Ελλάδος σε όλο τον κόσμο.

Στο έργο του, συναντάμε μια ιδιαιτερότητα ασυνήθιστη  για την εικαστική πραγματικότητα. Ευρύτατη θεματολογία κατανεμημένη σε ενότητες, που φιλοτεχνούνται χρονολογικά παράλληλα και δεν αποτελούν διαφορετικές περιόδους του καλλιτέχνη. Αυτές οι θεματικές ενότητες είναι: o “ Αλληγορικός Κύκλος ”, ο “ Ρομαντικός Κύκλος ”, “ o  Kόσμος των Αγγέλων ”, ο “ Bιβλικός Κύκλος – Αποκάλυψη ”, ο “ Μεσαιωνικός Κύκλος ”, ο “ Μυθολογικός Κύκλος ”,  ο “ Ιστορικός Κύκλος ”, οι “ Θαλασσογραφίες και Ναυμαχίες ”,ο “ Μοντέρνος Κύκλος ”, τα “ Πορτραίτα ” και τέλος τα “ Έργα με μολύβι ”.

Εξέχοντα ρόλο στη ζωγραφική του έχει το σχέδιο, που το χειρίζεται με τόση δύναμη και επιδεξιότητα, ώστε έργα αποκλειστικά φτιαγμένα με μολύβι να έχουν την σημαντική μιας ελαιογραφίας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν  ιστορικοί τέχνης που έχουν μελετήσει τη δουλειά του. «…παλμικό, υπερευαίσθητο, κινητικό, το σχέδιο του Γιάννη Νίκου εξασφαλίζει πολύ γερά θεμέλια στα λάδια του, ανακηρύσσοντας τον συγχρόνως μεγάλο μαίτρ». (Δρ. Ντόρα Ρογκάν, ιστορικός Τέχνης, «Art and Living», Αθήνα 1996).